Een decennium van hoogconjunctuur: de tien wonderjaren van de Belgian Cats als basketbalgrootmacht

In dit artikel:

De Belgian Cats groeiden in minder dan tien jaar uit van een team dat nauwelijks op grote toernooien te zien was tot een vaste waarde in de wereldtop. Die opmars begon in 2016, toen België na bijna tien jaar afwezigheid opnieuw kwalificatie voor het EK afdwong. Emma Meesseman was toen al de grote sterkhouder, terwijl ook Julie Vanloo en Antonia Delaere belangrijke rollen hadden. Julie Allemand en Kyara Linskens maakten tijdens de kwalificaties hun opwachting. Samen zouden zij de kern vormen van het succesvolle team.

Op het EK van 2017 bleef België ongeslagen in de groepsfase, met onder meer een stuntzege tegen Rusland. Na winst tegen Italië plaatsten de Cats zich voor de halve finales. Spanje bleek daar te sterk, maar België veroverde dankzij een ruime zege tegen Griekenland wel zijn eerste medaille op een groot toernooi: brons. Die derde plaats leverde bovendien een historisch WK-ticket op.

Op het WK van 2018 in Tenerife bevestigden de Cats hun status als outsider. België versloeg onder meer gastland en Europees kampioen Spanje, dankzij een beslissende score van Meesseman in de slotseconde. In de kwartfinale werd Frankrijk overtuigend uitgeschakeld, maar in de halve finale was de Verenigde Staten te sterk. Spanje nam daarna revanche in de strijd om brons. Met een vierde plaats en attractief basketbal vestigde België zich definitief tussen de wereldtoppers.

Het EK van 2019 verliep moeizamer. België overleefde de groepsfase nipt en verloor in de kwartfinale na overtime van Frankrijk. De vijfde plaats volstond wel voor deelname aan het olympisch kwalificatietoernooi. In februari 2020 organiseerde de Belgische bond dat toernooi in Oostende. Na verlies tegen Canada en winst tegen Japan versloegen de Cats Zweden in een nerveuze beslissende wedstrijd, waardoor ze zich voor het eerst plaatsten voor de Olympische Spelen.

Op het uitgestelde EK en de Olympische Spelen van 2021 grepen de Cats opnieuw net naast een historische doorbraak. Op het EK verloren ze in de halve finale nipt van het latere kampioen Servië; brons was de troost. In Tokio versloeg België verrassend Australië en plaatste het zich voor de kwartfinale, maar Japan schakelde de ploeg in een thriller uit met een late driepunter. Daardoor eindigden beide toernooien met een sterk resultaat, maar ook met het gevoel dat er meer in zat.

Op het WK van 2022 in Australië ontbrak Emma Meesseman door een kuitblessure, nadat ze vermoeid aan het toernooi was begonnen na haar WNBA-seizoen. België werd in de kwartfinale uitgeschakeld door Australië en eindigde als vijfde. Bondscoach Valéry Demory vertrok daarop na één jaar; zijn assistent Rachid Méziane nam over.

Onder Méziane volgde in 2023 het voorlopige hoogtepunt. België won al zijn groepswedstrijden en versloeg titelverdediger Servië in de kwartfinale met veertig punten verschil. Meesseman noteerde in die wedstrijd de eerste triple-double in de geschiedenis van het EK. Na een spannende halve finale tegen Frankrijk bereikten de Cats voor het eerst de EK-finale. Daar bogen ze tegen Spanje een achterstand om in een sterke slotfase, mede dankzij Kyara Linskens, en pakten ze hun eerste Europese titel.

Als Europees kampioen organiseerde België in 2024 het olympisch kwalificatietoernooi in een uitverkocht Sportpaleis in Antwerpen. De Cats plaatsten zich voor de tweede keer op rij voor de Spelen en verloren slechts nipt van de Verenigde Staten in een wedstrijd die hun wereldklasse onderstreepte.

Op de Olympische Spelen van Parijs begon België slecht met nederlagen tegen Duitsland en de VS. Tegen Japan moest een overwinning met 27 punten verschil worden behaald om de kwartfinales te halen. Voor een grotendeels Belgisch publiek in Rijsel lukte dat alsnog. In de kwartfinale versloegen de Cats Spanje opnieuw, maar in de halve finale gaven ze tegen Frankrijk een voorsprong van vijftien punten uit handen en verloren na overtime. Minder dan een dag later ging ook de bronzen wedstrijd tegen Australië verloren. De vierde plaats was historisch, maar voelde door de gemiste kansen vooral als een teleurstelling.

Een jaar later herpakten de Cats zich op het EK. Na een foutloze groepsfase en revanche tegen Duitsland won België in de halve finale nipt van Italië, dankzij een beslissende driepunter van Delaere. In de finale tegen Spanje leken de titelverdedigers bij een achterstand van acht punten verslagen, maar een spectaculaire 11-0-run in de laatste minuten keerde de wedstrijd om. Delaere zette België vijf seconden voor tijd op voorsprong; Vanloo stelde de titel veilig vanaf de vrijworplijn. Zo verlengden de Belgian Cats hun Europese titel en plaatsten ze zich meteen voor het WK van 2026.

Het kwalificatietoernooi in Wuhan was daarna vooral bedoeld om de teamcohesie te versterken, maar België won al zijn vijf wedstrijden. Julie Allemand werd uitgeroepen tot MVP. Met dat vertrouwen trekken de Cats naar het WK in Berlijn, waar de groepswinnaar rechtstreeks naar de kwartfinales gaat. De vraag is of België daar de kroon op een uitzonderlijk decennium kan zetten met een eerste WK-medaille.